Nieuwsbrief 12

Dieptepsychologie, kosmologie en autisme

Lezing door Herbert van Erkelens

Plaats: Centrum De Kapel, Potgieterweg 4, 2061 CT Bloemendaal

Tijd: 15 december 2019 vanaf 10.30 uur.

Nadere informatie: http://dekapel-bloemendaal.nl/programma/

Herbert: Als zoon van een poppenspeler heb ik een merkwaardig leven geleid. Als kind wilde ik het geheim van de kosmos leren kennen. Als natuurkundige moest ik leren omgaan met archetypische gestalten zoals Wodan en Isis. De dromen van theoretisch fysicus Wolfgang Pauli hielpen mij tot een integratie te komen. In die tijd kregen Inge en ik een dochter die vanwege haar autisme in een wereld zonder tijd leek te leven. Zodoende was ik gedwongen mij in het samenspel van de twee hersenhelften te verdiepen. De Jungiaanse psychologie is een poging tot een balans tussen beide hersenhelften te komen. Toen ik daartoe in cranio-sacraal therapie ging, lukte het mij in gesprek te komen met de anima, de vrouwelijke personificatie van het onbewuste.

Eigenlijk zouden dieptepsychologie en kosmologie elkaars spiegelbeeld moeten zijn. Maar de moderne kosmologie gelooft in de lineaire tijd uit de algemene relativiteitstheorie, terwijl het in de dieptepsychologie om het tijdloze gaat. Tussen de kosmos en de aarde staat de mens waarin lineaire tijd en niet-lineaire (sferische) tijd elkaar ontmoeten. Bij autisme is sprake van een sterk ontwikkeld kwantumbewustzijn dat niet-lineair van aard is. Het is dan niet eenvoudig om in een samenleving te vertoeven die veel belang hecht aan lineaire tijd. Er is nog hoop: de kwantumfysica dient uitgebreid te worden met kwantumbewustzijn. Een belangrijk element van kwantumbewustzijn is mededogen.